Żałuję, że nie mieszkam w Magdalence.
Dziś spałabym w ogrodzie pod orzechem na huśtawce.
Żałuję, że nie mam się do kogo przytulić w jedwabnej pościeli.
Żałuję, że nie mam z kim jutro zjeść śniadania, wilgotna po kąpieli, owinięta tylko ręcznikiem.
Żałuję, że nie jest trochę chłodniej bo nie mogę zasnąć i śnią mi się niepotrzebne sny o świetle księżyca w ogrodzie, jedwabnej pościeli i smukłych dłoniach...

Warszawa, 10 lipca 2006 r.